Zadłużona nieruchomość firmowa co zrobić, gdy kredyt i zobowiązania zaczynają zagrażać płynności?

Zadłużona nieruchomość firmowa – co zrobić, gdy kredyt i zobowiązania zaczynają zagrażać płynności?

Zadłużona nieruchomość firmowa wymaga jednoczesnej oceny kredytu, obciążeń prawnych, kosztów utrzymania i realnej wartości sprzedaży. Pierwszym krokiem jest ustalenie, ile pieniędzy przedsiębiorstwo potrzebuje i kiedy. Dopiero potem można odpowiedzialnie porównać negocjacje z bankiem, refinansowanie, wynajem, sprzedaż lub restrukturyzację. Sama wartość budynku nie zapewnia środków na bieżące zobowiązania.

Hala produkcyjna, magazyn, biuro czy lokal usługowy mogą przez lata stanowić podstawę rozwoju przedsiębiorstwa. Problem pojawia się, gdy nieruchomość zaczyna pochłaniać więcej gotówki, niż firma jest w stanie przeznaczyć na jej finansowanie. Rata kredytu konkuruje wtedy z wynagrodzeniami, podatkami i płatnościami dla dostawców.

Właściciel często odkłada decyzję, ponieważ pamięta cenę zakupu, poniesione nakłady albo wycenę sporządzoną w lepszym okresie. Tymczasem o możliwości wyjścia z kryzysu decyduje obecna sytuacja: aktualne zadłużenie, zainteresowanie nabywców, warunki banku i czas potrzebny do przeprowadzenia transakcji. Im wcześniej te informacje zostaną uporządkowane, tym łatwiej porównać rzeczywiście dostępne rozwiązania.

Co właściwie oznacza zadłużona nieruchomość firmowa?

Określenie „zadłużona nieruchomość” jest skrótem, pod którym mogą kryć się różne sytuacje. Budynek może być obciążony hipoteką zabezpieczającą regularnie spłacany kredyt. Może też należeć do przedsiębiorcy, który zalega z ratami, podatkami lub opłatami eksploatacyjnymi. W bardziej zaawansowanym kryzysie nieruchomość bywa już objęta egzekucją.

Te przypadki wymagają odmiennego postępowania. Hipoteka sama w sobie nie oznacza zaległości ani niewypłacalności. Jest zabezpieczeniem wierzytelności. Dopiero zestawienie jej z dokumentami kredytowymi i sytuacją płatniczą właściciela pokazuje, czy występuje rzeczywiste zagrożenie.

Trzeba również ustalić, kto jest właścicielem nieruchomości, kto zaciągnął zobowiązanie i czyj dług zabezpiecza hipoteka. Spółka może korzystać z hali należącej do wspólnika. Przedsiębiorca może natomiast obciążyć własną nieruchomość na zabezpieczenie finansowania innego podmiotu. Własność, korzystanie z obiektu i osobisty obowiązek spłaty długu nie zawsze dotyczą tej samej osoby.

Nie każda zaległość właściciela automatycznie obciąża nieruchomość hipoteką. Niezapłacone faktury, zaległości publicznoprawne i zabezpieczenia wpisane w księdze wieczystej należy rozpoznać osobno. Bez tego łatwo zawyżyć albo zaniżyć kwotę potrzebną do uporządkowania sytuacji.

Kiedy nieruchomość zaczyna zagrażać płynności przedsiębiorstwa?

Sygnałem ostrzegawczym jest sytuacja, w której spłata kredytu wymaga regularnego przesuwania innych płatności. Podobne znaczenie ma finansowanie kosztów utrzymania obiektu kolejnymi krótkoterminowymi pożyczkami, zwłaszcza jeśli firma nie potrafi wskazać trwałego źródła ich spłaty.

Do kosztów nieruchomości trzeba zaliczyć więcej niż ratę bankową. Znaczenie mają podatek od nieruchomości, ubezpieczenie, energia, ogrzewanie, ochrona, przeglądy, serwis instalacji i niezbędne remonty. Przy dużej hali lub częściowo pustym biurowcu te wydatki mogą obciążać firmę także wtedy, gdy obiekt nie generuje oczekiwanych przychodów.

Niepokojący jest również spadek wykorzystania powierzchni. Jeśli przedsiębiorstwo zajmuje połowę magazynu, a płaci za utrzymanie całości, warto sprawdzić możliwość wynajęcia nadwyżki, przeniesienia działalności albo sprzedaży. Przywiązanie do własnego obiektu nie powinno zastępować rachunku ekonomicznego.

Osobnej uwagi wymagają terminy wynikające z umowy kredytowej. Kończąca się karencja, duża rata końcowa, obowiązek przedstawienia wyceny czy naruszenie uzgodnionych wskaźników finansowych mogą wymagać działania jeszcze przed powstaniem zaległości. Dlatego analizę należy rozpocząć od umowy i aneksów, a nie dopiero od wezwania do zapłaty.

Dlaczego wysoka wartość budynku nie rozwiązuje problemu z gotówką?

Wartość nieruchomości i jej zdolność do szybkiego dostarczenia pieniędzy to dwie różne kwestie. Obiekt może być atrakcyjny, ale wymagać kilku miesięcy poszukiwania nabywcy. Kupujący potrzebuje czasu na sprawdzenie dokumentów, ocenę stanu technicznego i zorganizowanie finansowania.

Rynek nieruchomości komercyjnych jest przy tym zróżnicowany. Lokal w dobrze funkcjonującym ciągu handlowym ma inny krąg nabywców niż zakład produkcyjny dostosowany do jednej technologii. Specjalistyczne instalacje, które były kosztowne dla obecnego właściciela, dla kupującego mogą oznaczać konieczność demontażu.

Trzeba odróżnić wartość księgową, oszacowaną wartość rynkową i cenę możliwą do uzyskania w konkretnym terminie. Wartość widoczna w ewidencji nie jest ofertą zakupu. Także cena podana w ogłoszeniu nie dowodzi, że transakcja zostanie zawarta na takich warunkach.

Dla płynności najważniejsza jest ostatecznie kwota pozostająca po rozliczeniu sprzedaży. Jeśli większość ceny trzeba przekazać wierzycielom zabezpieczonym hipotecznie, wysoka cena transakcyjna może przełożyć się na niewielki dopływ środków do przedsiębiorstwa. Korzyścią może być wtedy przede wszystkim zmniejszenie zadłużenia i przyszłych kosztów.

Jak sprawdzić hipotekę i rzeczywistą wysokość zadłużenia?

Punktem wyjścia jest aktualna księga wieczysta, ale analiza nie powinna kończyć się na dziale IV. Należy sprawdzić oznaczenie nieruchomości, właściciela, prawa związane z własnością, ograniczenia, roszczenia, hipoteki i wzmianki o nierozpoznanych wnioskach. Każda wzmianka wymaga ustalenia, czego dotyczy.

Suma hipoteki nie jest tym samym co aktualna kwota do spłaty. Hipoteka zabezpiecza wierzytelność do określonej sumy i może obejmować również należności uboczne. Wpis na 1,5 mln zł nie przesądza więc, że dokładnie tyle wynosi bieżące zadłużenie. Nie pozwala też samodzielnie ustalić kosztu całkowitego rozliczenia kredytu.

Potrzebne jest aktualne potwierdzenie wierzyciela: saldo, odsetki, ewentualne opłaty, rachunek do spłaty i warunki zwolnienia zabezpieczenia. Dokument powinien odnosić się do planowanego terminu płatności. Jeżeli transakcja się przesuwa, kwota rozliczenia może wymagać aktualizacji.

Przy kilku hipotekach trzeba sprawdzić wierzycieli, zakres zabezpieczeń i pierwszeństwo praw. Nie wystarczy zsumować wpisanych kwot. Istotne jest również, czy jedna hipoteka zabezpiecza kilka wierzytelności albo czy ten sam dług został zabezpieczony na kilku nieruchomościach. Sprzedaż jednego obiektu wymaga wtedy ustalenia warunków jego zwolnienia.

Jakie dokumenty warto przygotować przed rozmową z bankiem lub nabywcą?

Podstawowy pakiet powinien obejmować numer księgi wieczystej, dokument nabycia, umowę kredytową z aneksami, harmonogram spłat oraz aktualną informację o zadłużeniu. Należy dołączyć korespondencję dotyczącą zaległości, wypowiedzenia finansowania lub proponowanych zmian warunków spłaty.

Druga część dokumentacji dotyczy samego obiektu: przeznaczenia planistycznego, dostępu do drogi, stanu prawnego zabudowy, sposobu użytkowania i stanu technicznego. Zakres potrzebnych dokumentów zależy od rodzaju nieruchomości. Inaczej bada się lokal biurowy, a inaczej grunt inwestycyjny czy zakład przemysłowy.

Jeżeli nieruchomość jest wynajmowana, trzeba zebrać umowy najmu, aneksy, informacje o kaucjach, zaległościach najemców i kosztach ponoszonych przez właściciela. Nabywca będzie oceniał rzeczywisty dochód, stabilność umów i obowiązki związane z ich wykonywaniem.

W przypadku spółki należy dodatkowo sprawdzić zasady reprezentacji i wymagane zgody korporacyjne. Umowa przedwstępna nie powinna być podpisywana przy założeniu, że odpowiednią uchwałę „załatwi się później”. Braki formalne potrafią opóźnić transakcję właśnie wtedy, gdy każdy tydzień zwiększa koszty kryzysu.

Ile pieniędzy naprawdę zostanie po sprzedaży?

Przed ustaleniem ceny minimalnej warto przygotować rozliczenie całej operacji. Od zakładanej ceny należy oddzielić kwoty potrzebne na spłatę zabezpieczonych wierzytelności, koszty transakcyjne i rozliczenia podatkowe. Następnie trzeba uwzględnić wydatki związane z wyprowadzką lub dalszym korzystaniem z obiektu.

Przykład modelowy: przedsiębiorstwo rozważa sprzedaż hali za 2 mln zł. Kwota potrzebna do uzgodnionego rozliczenia banku wynosi 1,35 mln zł, a przyjęte koszty przygotowania i przeprowadzenia transakcji 50 tys. zł. Pozostaje 600 tys. zł przed podatkami i pozostałymi zobowiązaniami. Jeśli przeniesienie działalności wymaga 150 tys. zł, do dalszego planowania zostaje 450 tys. zł, nadal przed rozliczeniem podatków.

To uproszczona kalkulacja, nie uniwersalny model podatkowy. Przy rzeczywistej sprzedaży trzeba ustalić sposób traktowania ceny, ewentualny VAT, podatek dochodowy i możliwe korekty. Nie należy mieszać ceny netto z brutto ani zakładać, że każda nieruchomość firmowa podlega identycznym zasadom.

Równie istotne jest miesięczne saldo po transakcji. Firma może pozbyć się raty kredytu i kosztów remontowych, ale zacząć płacić czynsz za inną powierzchnię. Dobra decyzja wymaga porównania zarówno jednorazowego wpływu, jak i wydatków w kolejnych miesiącach.

Czy można sprzedać nieruchomość firmową obciążoną hipoteką?

Co do zasady hipoteka nie wyklucza sprzedaży nieruchomości. Jej istota polega jednak na tym, że wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z obciążonej nieruchomości także po zmianie właściciela. Zwykła umowa sprzedaży nie powoduje automatycznego usunięcia zabezpieczenia.

Dlatego przy transakcji zakładającej zwolnienie nieruchomości z hipoteki trzeba uzgodnić warunki rozliczenia wierzyciela. Często odpowiednia część ceny trafia bezpośrednio na wskazany rachunek spłaty, a pozostała część jest rozliczana ze sprzedającym. Konkretny mechanizm zależy od dokumentów i ustaleń stron.

Dokument potocznie nazywany promesą powinien być oceniany według treści. Musi być jasne, jakiej nieruchomości dotyczy, jaka kwota ma zostać zapłacona, do kiedy i jakie oświadczenie wierzyciel wyda po spełnieniu warunków. Sama nazwa dokumentu nie zapewnia prawidłowego rozliczenia.

Oferta bladowski.legal obejmuje skup zadłużonych nieruchomości. Przy ocenie takiego wariantu warto zestawić proponowaną cenę i termin płatności z saldem zadłużenia, warunkami zwolnienia zabezpieczeń oraz kwotą, która rzeczywiście pozostanie przedsiębiorstwu. Dopiero takie porównanie pokazuje ekonomiczny sens transakcji.

Co zrobić, jeżeli cena nieruchomości nie wystarcza na spłatę kredytu?

Jeśli spodziewana cena jest niższa od zadłużenia, trzeba ustalić, czy wierzyciel zaakceptuje częściową spłatę połączoną ze zwolnieniem konkretnej nieruchomości. Może to wymagać dodatkowych środków, innego zabezpieczenia albo odrębnego harmonogramu rozliczenia pozostałej należności. Nie ma podstaw, aby zakładać zgodę banku bez uzgodnień.

Należy wyraźnie odróżnić zwolnienie nieruchomości z hipoteki od umorzenia długu. Bank może zgodzić się na pierwsze, zachowując roszczenie o zapłatę brakującej części. Dokumenty powinny jednoznacznie określać, co dzieje się z zadłużeniem po transakcji.

Znaczenie mają również poręczenia i zabezpieczenia na innych składnikach majątku. Sprzedaż hali nie musi zwalniać wspólnika z poręczenia ani powodować wykreślenia hipoteki z jego prywatnej nieruchomości. Każde zabezpieczenie trzeba sprawdzić osobno.

Przedsiębiorca powinien otrzymać odpowiedź na dwa pytania: czy sprzedaż pozwoli skutecznie rozliczyć obiekt oraz jakie zobowiązania pozostaną po jej zakończeniu. Bez tej drugiej informacji można oddać nieruchomość i nadal nie odzyskać zdolności do bieżących płatności.

Kiedy warto negocjować zmianę warunków kredytu?

Negocjacje mają sens, gdy problem jest możliwy do opanowania, a firma potrafi wykazać zdolność spłaty według zmienionego harmonogramu. Przesunięcie terminów może pomóc przy przejściowym spadku wpływów. Nie rozwiąże jednak trwałej nierentowności działalności ani kosztów obiektu przekraczających możliwości przedsiębiorstwa.

Wniosek powinien zawierać aktualne dane finansowe, przyczynę trudności, propozycję spłat i prognozę przepływów. Warto pokazać, jakie działania firma już podjęła: ograniczenie niewykorzystanej powierzchni, pozyskanie najemcy, redukcję kosztów lub przygotowanie sprzedaży zbędnego składnika majątku.

Art. 75c Prawa bankowego przewiduje procedurę dotyczącą opóźnienia w spłacie kredytu, w tym wezwanie z terminem nie krótszym niż 14 dni roboczych oraz informację o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Możliwość zmiany warunków zależy od oceny sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy. Nie jest automatycznym prawem do dowolnie wybranej raty.

Trzeba także odróżnić restrukturyzację kredytu w banku od postępowania prowadzonego na podstawie Prawa restrukturyzacyjnego. To różne rozwiązania o różnych skutkach. Rozmowa z bankiem nie oznacza sama w sobie uzyskania ochrony przed egzekucją ze strony wszystkich wierzycieli.

Czy refinansowanie albo dodatkowa pożyczka pod nieruchomość pomoże?

Refinansowanie może zmienić koszt finansowania, harmonogram lub strukturę zabezpieczeń. Wymaga jednak oceny zdolności do obsługi nowego zobowiązania i pełnego kosztu operacji. Sama niższa rata miesięczna nie przesądza, że finansowanie będzie korzystniejsze w całym okresie.

Do porównania należy włączyć prowizje, odsetki, koszty wyceny, ustanowienia zabezpieczeń i zakończenia wcześniejszej umowy. Istotna jest także konstrukcja spłaty. Niska rata przez kilka miesięcy może oznaczać wysoką płatność końcową, na którą firma nadal nie będzie miała środków.

Szczególnej ostrożności wymaga pożyczka mająca jedynie sfinansować kolejne raty starego długu. Powinna istnieć wiarygodna odpowiedź, skąd pojawią się pieniądze na spłatę nowego finansowania. Może to być konkretna transakcja lub odbudowa dochodów, ale samo oczekiwanie poprawy koniunktury jest zbyt słabą podstawą.

Nie należy oceniać propozycji wyłącznie przez pryzmat szybkości wypłaty. Trzeba przeczytać warunki wypowiedzenia, zabezpieczenia, zasady naliczania kosztów i ewentualne postanowienia dotyczące przeniesienia własności. Pozyskanie gotówki powinno poprawiać sytuację firmy również po pierwszym miesiącu.

Czy wynajem części obiektu lub sprzedaż z dalszym najmem to alternatywa?

Wynajem niewykorzystanej powierzchni może zwiększyć wpływy bez sprzedaży całej nieruchomości. Najpierw trzeba sprawdzić popyt, możliwość oddzielenia powierzchni, dostęp, media, wymagania techniczne oraz warunki istniejącego finansowania. Warto uwzględnić koszt adaptacji i okres potrzebny do znalezienia najemcy.

Przychód z czynszu należy pomniejszyć o wydatki pozostające po stronie właściciela. Oferta najmu za określoną kwotę nie oznacza, że cała suma będzie dostępna na ratę kredytu. Znaczenie mają okresy bez najemcy, zaległości, naprawy i uzgodnione zachęty na początku umowy.

Innym wariantem jest sprzedaż nieruchomości z jednoczesnym uzgodnieniem dalszego najmu przez dotychczasowego właściciela. Pozwala to uwolnić środki i zachować lokalizację działalności, ale wprowadza nowy stały koszt oraz zależność od warunków umowy najmu.

Należy policzyć wysokość czynszu, jego waloryzację, okres najmu, możliwości wypowiedzenia i odpowiedzialność za remonty. Jeżeli przedsiębiorstwo sprzedaje obiekt, a następnie nie jest w stanie opłacać jego najmu, problem płynności powraca. Warunki dalszego korzystania powinny być uzgodnione przed sprzedażą, szczególnie gdy lokalizacja jest niezbędna do realizacji kontraktów.

Jak porównać sprzedaż na rynku z bezpośrednią ofertą zakupu?

Nie istnieje jedna metoda odpowiednia dla każdej zadłużonej nieruchomości. Sprzedaż na otwartym rynku może zapewnić szersze dotarcie do zainteresowanych, ale wymaga czasu i ponoszenia kosztów utrzymania. Bezpośrednia oferta zakupu może skrócić niektóre etapy, lecz trzeba dokładnie sprawdzić cenę, warunki i źródło finansowania nabywcy.

Porównywać należy konkretne propozycje. Oferta uzależniona od przyszłego kredytu kupującego ma inną pewność wykonania niż transakcja z potwierdzonym finansowaniem. Podobnie deklarowany termin podpisania umowy nie jest tym samym co termin wpływu całej ceny.

Warto policzyć koszt oczekiwania. Przykładowo: dodatkowe cztery miesiące utrzymywania obiektu przy miesięcznym obciążeniu 20 tys. zł oznaczają 80 tys. zł wydatków w przyjętym scenariuszu. Trzeba zestawić je z możliwą różnicą cen, nie zakładając z góry ani szybkiej sprzedaży, ani pewnego uzyskania wyższej oferty.

Zespół bladowski.legal proponuje w tym artykule prostą kolejność oceny: kwota po rozliczeniu – termin wpływu – pewność wykonania – koszt dalszej działalności. Dzięki temu decyzja obejmuje także sytuację firmy po sprzedaży, a nie tylko cenę wpisaną do umowy.

Co zmienia zajęcie nieruchomości przez komornika?

Zajęcie nieruchomości wymaga odrębnej analizy. Zgodnie z art. 930 Kodeksu postępowania cywilnego rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie wpływa na dalsze postępowanie egzekucyjne. Sama sprzedaż nie usuwa więc skutków zajęcia i nie zapewnia nabywcy nieruchomości wolnej od egzekucji.

Trzeba ustalić stan postępowania, wierzycieli, aktualne rozliczenia oraz czynności niezbędne do jego zakończenia w odpowiednim zakresie. Przy kilku wierzycielach spłata jednego z nich może nie wystarczyć. Uzgodnienia muszą uwzględniać również koszty postępowania.

Nie należy zapewniać kupującego, że wpis dotyczący egzekucji „zniknie po akcie”, jeśli nie ma do tego udokumentowanej podstawy. Harmonogram płatności, wymagane działania wierzycieli i skutki procesowe powinny zostać sprawdzone przed przyjęciem zobowiązań wobec nabywcy.

Jeszcze inaczej ocenia się nieruchomość objętą postępowaniem restrukturyzacyjnym lub upadłościowym. Mogą obowiązywać ograniczenia rozporządzania majątkiem i szczególne zasady sprzedaży. Zwykłego schematu transakcji rynkowej nie można bez sprawdzenia przenosić na te sytuacje.

Jak uniknąć błędów przy rozliczeniu i przekazaniu nieruchomości?

Umowa powinna jasno określać cenę, odbiorców poszczególnych płatności, terminy oraz dokumenty potrzebne do zwolnienia zabezpieczeń. Należy też ustalić, co stanie się, jeśli kwota należna bankowi zmieni się przed zapłatą albo kupujący nie uzyska przewidzianego finansowania.

Oddzielnej uwagi wymaga wydanie obiektu. Powinno być jasne, kiedy sprzedający przestaje z niego korzystać, kto rozlicza media, co dzieje się z wyposażeniem i jakie dokumenty otrzymuje nabywca. Przy obiekcie wynajmowanym dochodzą rozliczenia z najemcami, kaucje i obowiązki wynikające z istniejących umów.

Spłata wierzytelności i formalne wykreślenie hipoteki to różne etapy. Po rozliczeniu należy uzyskać dokumenty stanowiące podstawę wykreślenia i dopilnować właściwego wniosku. Art. 100 ustawy o księgach wieczystych i hipotece przewiduje obowiązek wierzyciela dokonania czynności umożliwiających wykreślenie hipoteki po jej wygaśnięciu.

Warto zachować potwierdzenia przelewów, oświadczenia wierzycieli, dokumentację ceny i protokół przekazania. W kryzysie finansowym znaczenie ma możliwość późniejszego wykazania, na jakich warunkach sprzedano majątek i jak wykorzystano środki.

Kiedy problem nieruchomości wymaga oceny sytuacji całej firmy?

Jeżeli przedsiębiorstwo nie reguluje już wymagalnych zobowiązań, analiza samego kredytu hipotecznego może być niewystarczająca. Wartościowa nieruchomość nie wyklucza niewypłacalności płynnościowej. Podstawowe znaczenie ma zdolność do wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych, określona w art. 11 Prawa upadłościowego.

Nie należy też traktować planowanej sprzedaży jako automatycznego powodu do odłożenia obowiązków. Art. 21 tej ustawy przewiduje co do zasady 30 dni na zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości od wystąpienia jej podstawy. Oczekiwanie na kupującego samo w sobie nie zatrzymuje biegu terminu.

W spółce zarząd powinien równolegle ocenić płynność, obowiązki i wpływ planowanej transakcji na wierzycieli. Sprzedaż musi mieć rzeczywisty cel gospodarczy i udokumentowane warunki. Pozorne transakcje, ukrywanie ceny czy przenoszenie majątku w celu pokrzywdzenia wierzycieli nie są sposobem przywracania płynności.

Właściwe pytanie brzmi więc: czy sprzedaż nieruchomości tworzy wykonalny plan dalszego działania lub uporządkowania zobowiązań? Odpowiedź wymaga uwzględnienia wszystkich istotnych długów, a nie tylko hipoteki widocznej w księdze wieczystej.

Od czego zacząć porządkowanie zadłużonej nieruchomości?

Najpierw trzeba zgromadzić dokumenty i ustalić aktualne zadłużenie. Następnie należy policzyć miesięczny koszt obiektu oraz środki potrzebne firmie w najbliższych tygodniach. Równolegle warto sprawdzić ograniczenia prawne, terminy bankowe i ewentualne postępowania.

Kolejnym krokiem jest porównanie wariantów: pozostawienia nieruchomości ze zmienionym finansowaniem, wynajmu części powierzchni, sprzedaży lub szerszej restrukturyzacji. Każdy wariant powinien mieć przewidywany termin, koszt, źródło finansowania i opis sytuacji przedsiębiorstwa po jego wykonaniu.

Nie wystarczy stwierdzenie, że „nieruchomość jest dużo warta”. Potrzebna jest odpowiedź, ile można z niej uzyskać, kiedy środki będą dostępne i jaka część pozostanie po rozliczeniu wierzycieli. Taka analiza pozwala podejmować decyzję na podstawie faktów, zanim narastające koszty ograniczą dostępne możliwości.

Autor: zespół bladowski.legal, Błażej Bladowski